Ogień od dawna dawien był niezmiernie ważnym żywiołem, o który dbano i pielęgnowano, by go nigdy w razie konieczności nie zabrakło. Ciepło i ogień długo był utrzymywany w domu w tradycyjnych ognisku, by później zamknąć go w kominku, co umożliwiło przejęcie większej kontroli nad ogniem i nie stwarzało konieczności ciągłego pilnowania, by nie zgasł. Wynalezienie kominka łączyło się ze zwiększeniem wygody mieszkańców danego domu. Niegdyś kominki były większe, budowane były na planie półkola i umieszczano je przy ścianach szczytowych. Wznoszono je z ciosów kamiennych, a powierzchnię paleniska wykładano cegłami. Z czasem kominki już nie były takie duże, można było ograniczyć ich wielkość. W okresie renesansu oprawy kominkowe były najbardziej okazałe, wiele z nich przetrwały w niemal niezmienionym wyglądzie aż do dnia dzisiejszego. Kominki miały także szczególne miejsce w typowych, dworkach szlacheckich, a także w gospodach, w których zbierała się szlachta polska.